نوع مقاله : اصیل پژوهشی
نویسندگان
1
مربی گروه مامایی، مرکز تحقیقات مراقبتهای پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
2
دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
3
استادیار گروه مامایی، مرکز تحقیقات مراقبتهای پرستاری و مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
4
استادیار گروه فارماکولوژی، مرکز تحقیقات فارماکولوژیک گیاهان دارویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
5
استادیار گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
6
متخصص زنان و زایمان، دانشگاه علوم پزشکی طبس، طبس، ایران.
چکیده
مقدمه: در بسیاری از زنان باردار، آمادگی سرویکس و القاء زایمان قبل از شروع خودبهخودی زایمان لازم است. در طب سنتی، گلاب بهعنوان یک عامل مؤثر در شروع دردهای زایمان مورد استفاده بوده است، اما مطالعات بالینی انجام شده در مورد تأثیر آن بسیار کم است.مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر گلاب خوراکی بر آمادگی سرویکس در زنان نخستزا انجام شد.
روشکار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده در سال 1398 بر روی 60 زن باردار شکم اول با حاملگی 40 هفته در زایشگاه بیمارستان طبس انجام شد. افراد به دو گروه 30 نفره مداخله و کنترل تخصیص داده شدند. گروه آزمون از هفته 40 بارداری بهمدت یک هفته روزانه 5 میلیلیتر گلاب بهصورت خوراکی مصرف کردند و در گروه کنترل، مراقبت معمول انجام گردید. در روز 1، 3، 7 و ورود به لیبر نمره بیشاپ اندازهگیری شد. ابزار گردآوری دادهها شامل فرمهای پرسشنامه، معاینه، مشاهده و شمارش حرکات جنین و چکلیست مصرف گلاب بود. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از آزمونهای تی، کای دو و تحلیل واریانس با مقادیر تکراری انجام گرفت. میزان p کمتر از 05/0 معنادار در نظر گرفته شد.
یافتهها: میانگین سن مادران در گروه مداخله و کنترل بهترتیب 16/5±53/26 و 28/5±53/26 سال بود. بین دو گروه از نظر شروع زایمان اختلاف معنیداری مشاهده نشد (303/0=p). تحلیل واریانس در اندازههای تکراری نشان داد میانگین نمره بیشاپ روز سوم و هفتم پس از شروع مداخله در دو گروه تفاوت آماری معناداری با یکدیگر نداشت (160/0=p). بر اساس نتایج این آزمون، روند تغییرات نمره بیشاپ در دو گروه افزایشی بود.
نتیجهگیری: با توجه به یافتههای پژوهش، مصرف 5 میلیلیتر گلاب خوراکی (با غلظت 24% اسانس گلمحمدی)، بر آمادگی سرویکس زنان نخستزا تأثیر نداشت و عوارض جانبی نیز نداشت. مطالعات آتی با دوزهای بالاتر گلاب و البته در رنج دوز ایمن بر آمادگی سرویکس توصیه میگردد.
کلیدواژهها
عنوان مقاله English
Effect of oral rose-water on cervical ripening in primiparous women
نویسندگان English
Sedigheh Shariat Moghani
1
Reihaneh Jarrahi
2
Maryam Moradi
3
Hasan Rakhshande
4
Jamshid Jamali
5
Elham Esform
6
1
Instructor, Department of Midwifery, Nursing and Midwifery Care Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.
2
M.Sc. Student in Midwifery Education, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.
3
Assistant Professor, Department of Midwifery, Nursing and Midwifery Care Research Center, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.
4
Assistant Professor, Department of Pharmacology, Medicinal Plants Pharmacological Research Center, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.
5
Assistant Professor, Department of Biostatics, School of Health, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.
6
Gynecologist, University of Medical Sciences, Tabas, Iran.
چکیده English
Introduction: Cervical ripening and induction of labor is necessary before the spontaneous onset of labor. In traditional medicine, rose-water has been used as an effective factor in the onset of labor contractions. However, clinical studies on its efficacy are very rare. This study was performed with aim to determine the effect of oral rose-water on cervical ripening in primiparous women.
Methods: This randomized clinical trial study was performed in 2019 on 60 primiparous women with 40 weeks of gestation in the maternity of Tabas hospital. The subjects were assigned to two groups of intervention and control (n=30 in each group). The intervention group consumed five ml of oral rose-water daily since 40 week of gestation for one week and the control group received routine care. Bishop score was measured at days one, three, seven and entering the labor. Data collection tools were the forms of questionnaire, physical examination, observation and counting fetal movement and the checklist of rose-water consumption. Data were analyzed using T-tests, Chi-square, and analysis of variance with repeated measures. P<0.05 was considered statistically significant.
Results: The mean age of mothers in the intervention and control groups was 26.53± 5.16 and 26.53± 5.28, respectively. The onset of labor did not show a significant difference in two groups (p=0.303). Analysis of variance with repeated measures showed that the mean of Bishop score on the third and seventh days after beginning of the intervention was not significantly different between the two groups (p =0.160). The results of this test showed that the trend of bishop score changes in both groups was incremental.
Conclusion: According to the results of the study, daily consumption of 5 ml rose-water (with concentration of 24% rose water essential), had no significant effect on cervical ripening in primiparous women had no side-effects. It is recommended that future research be done with higher dose of rose-water with safe dose range on cervical ripening.
کلیدواژهها English
Cervical ripening
Delivery
Rosewater
Term pregnancy