بررسی میزان پاسخ پاتولوژیک ، عوارض درمان و بقای مبتلایان به سرطان سرویکس موضعی پیشرفته پس از درمان با کموتراپی نئوادجوانت ،یک کارآزمایی بالینی فاز 2

نوع مقاله: اصیل پژوهشی

نویسندگان

1 3رزیدنت رادیوتراپی و انکولوژی، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات سرطان، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

2 استادیار گروه رادیوتراپی و انکولوژی، مرکز تحقیقات سرطان، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

3 استاد گروه انکولوژی زنان، مرکز تحقیقات سلامت زنان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

4 مرکز تحقیقات سرطان ، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

5 مرکز تحقیقات سرطان، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

6 دانشیار گروه رادیوتراپی و انکولوژی، مرکز تحقیقات سرطان، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

7 گروه زنان و زایمان، مرکز تحقیقات سلامت زنان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

چکیده

هدف: سرطان سرویکس دومین علت سرطان در کشورهای کمتر توسعه یافته است. هدف مطالعه حاضر تعیین میزان پاسخ پاتولوژیک، عوارض درمان و بقای مبتلایان به SCC سرویکس موضعی پیشرفته با استفاده از شیمی درمانی نئوادجوانت بود. روش کار: در این کارازمایی بالینی فاز 2، مبتلایان به SCC سرویکس در مرحلهIB2، IIA2 وIIB ، تحت سه دوره شیمی درمانی نئوادجوانت با رژیم Paclitaxel (135mg/m2)وcisplatin (75mg/m2) قرار گرفتند. پاسخ بالینی به شیمی درمانی نئوادجوانت و عوارض درمان، بعد از هر دوره ارزیابی شد. در صورت پسرفت مناسب تومور، 4 تا 6 هفته بعد از اتمام شیمی درمانی کاندید جراحی ورتهایم شدند. سپس در غیاب معیارهای پرخطر در آسیب شناسی عمل جراحی تحت سه دوره دیگر شیمی درمانی و در صورت داشتن این معیارها تحت کمورادیوتراپی ادجوانت قرار گرفتند. یافته‌ها: از 24 بیمار مطالعه ،54.2% stageIIB و %73.9 گرید 2 تومور داشتند. در 54.2 درصد در معاینه درگیری پارامتر داشتند. مجموعا، هفت بیمار از مطالعه خارج و 17 نفر جراحی شده و از این میان، 4 بیمار پر خطر، کاندید کمورادیوتراپی ادجوانت شدند. میزان پاسخ بالینی و آسیب شناسی کامل به ترتیب 77.2 و 47.1درصد بود. با میانه پیگیری 18.5ماه، میانگین بقای کلی و بقای عاری از بیماری دربیمارانی که با پروتکل این مطالعه درمان شدند به ترتیب برابر 25.71 و 24.51ماه بود. میانگین بقای کلی 24 بیمار وارد شده به مطالعه، (32.26-29.38 95%CI) 30.82 ماه بود. نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان داد که شیمی درمانی نئوادجوانت در بیماران مبتلا به کانسر سرویکس موضعی پیشرفته علیرغم پاسخ پاتولوژیک قابل قبول با سودبقا همراه نیست.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Treatment complication, pathologic complete response and survival after neoadjuvant chemotherapy in locally advanced cervical cancer, a phase II randomized clinical trial

نویسندگان [English]

  • elaheh aghel 1
  • sare hosseini 2
  • maliheh hasanzadeh 3
  • Fatemeh Homaee Shandiz 4
  • Azar Fanipakdel 5
  • zohreh yousefi 3
  • soodabeh shahidsales 6
  • Marjaneh Farazestanian 7
1 Resident, Department of Radiation Oncology, Faculty of Medicine, Cancer research center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.
2 Assistant Professor, Department of Radiation Therapy, Faculty of Medicine, Cancer research center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.
3 Professor, Department of Obstetrics and Gynecology, Women’s Health Research Center, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran
4 cancer Research Center, Mashhad University of Medical University, Mashhad, Iran
5 Cancer Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran
6 Associate Professor, Department of Oncology, Faculty of Medicine, Cancer Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.
7 Department of Gynecology Oncology, Woman Health Research Center, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran
چکیده [English]

Objective: Cervical cancer is the second most common cancer in less developed countries. The aim of this study was to evaluate the pathologic response, treatment complication and survival of patients with locally advanced squamous cell carcinoma (SCC) of cervix treated with neoadjuvant chemotherapy. Methods & Materials: In this phase II clinical trial, Patients with FIGO stages IB2, IIA2, and IIB cervical cancer, were received 3 courses of neoadjuvant paclitaxel (135mg/m2)+ Cisplatin (75mg/m2) chemotherapy regimen. Clinical response to neoadjuvant chemotherapy as well as treatment side effects were assessed after each course and Wertheim hysterectomy was done 4 to 6 weeks later in those with favorable response. In the absence of major risk factors in the surgical pathology, patients received 3 additional cycles of adjuvant chemotherapy. In high risk patients, adjuvant chemoradiotherapy was performed. Results: Among 24 patients, 54.2% and 73.9% had FIGO stageIIB and gradeII tumors respectively. Parametrial involvement was presented in 54.2%. Seven patients were excluded. 17 patients underwent surgical resection. Four patients were considered as high risk and underwent chemoradiation. Clinical and complete pathological response rate were 70.8% and 47.1% respectively. With a median follow up of 18.5 months, median overall survival and disease free survival of patients treated with the study protocol were 24.51 and 25.71 month, respectively. The median overall survival of whole patients (24 cases) was 30.82 month. Conclusion: The present study showed that neoadjuvant chemotherapy in patients with locally advanced cervical cancer can achieve acceptable pathologic responses, however, there was no considerable survival advantage.

کلیدواژه‌ها [English]

  • uterine cervical cancer
  • neoadjuvant treatment
  • Survival analysis