<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
			<journal>
			<title>The Iranian Journal of Obstetrics, Gynecology and Infertility</title>
			<title_fa>مجله زنان، مامایی و  نازایی ایران</title_fa>
			<short_title>IJOGI</short_title>
			<subject>Medical Sciences</subject>
			<web_url>https://ijogi.mums.ac.ir/</web_url>
			<journal_hbi_system_id>0</journal_hbi_system_id>
			<journal_hbi_system_user></journal_hbi_system_user>
			<journal_id_issn>1680-2993</journal_id_issn>
			<journal_id_issn_online>2008-2363</journal_id_issn_online>
			<journal_id_pii></journal_id_pii>
			<journal_id_doi></journal_id_doi>
			<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
			<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
			<journal_id_sid></journal_id_sid>
			<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
			<journal_id_science></journal_id_science>
			<language>fa</language>
			<pubdate>
				<type>jalali</type>
				<year>1403</year>
				<month>1</month>
				<day>1</day>
			</pubdate>
			<pubdate>
				<type>gregorian</type>
				<year>2024</year>
				<month>3</month>
				<day>1</day>
			</pubdate>
			<volume>27</volume>
			<number>1</number>
			<publish_type>online</publish_type>
			<publish_edition>1</publish_edition>
			<article_type>fulltext</article_type>
			<articleset><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>عوامل مرتبط با باقی ماندن مارژین مثبت بعد از انجام مخروط‌برداری سرویکس</title_fa>
				<title>The factors related to the remaining positive margin after cervical conization</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>اصیل پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Original Article</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: ادامه­ بیماری بعد از عمل مخروط­ برداری سرویکس، امری محتمل است. شناخت عوامل خطر دخیل در آن، می­ تواند انتخاب شیوه­های درمانی و پیگیری مناسب را تسهیل سازد؛ بنابراین مطالعه­ حاضر با هدف تعیین عوامل مرتبط با باقی­ ماندن مارژین مثبت بعد از مخروط ­برداری سرویکس انجام گرفت.روش‌کار: در این مطالعه تحلیلی- مقطعی گذشته­ نگر، پرونده­ های بالینی تمامی زنان بیشتر یا مساوی 18 سال مبتلا به نئوپلازی اینترا- اپی­تلیال (CIN) نوع 3 تحت عمل مخروط­ برداری سرویکس در بیمارستان امام حسین (ع) تهران (1401-1396)، به روش تمام­ شماری انتخاب و عوامل مرتبط با وضعیت مارژین داخلی پس از انجام عمل مخروط­ برداری سرویکس بررسی شد. تجزیه و تحلیل داده ­ها با استفاده از نرم ­افزار آماری SPSS (نسخه­ 23) و آزمون‌های آماری تی و من­ویتنی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی­ دار در نظر گرفته­ شد.یافته ­ها: در این مطالعه 100 نفر مورد بررسی قرار گرفتند که مارژین مثبت در 27 نفر (0/27%) وجود داشت. ابتلاء به پاپیلوویروس انسانی (HPV) (810/1=OR، 74/2-031/0=CI 95% و 001/0=p)، سن بالا (630/0=OR، 02/1-053/0=CI 95% و 002/0=p) و وجود یائسگی (815/0=OR، 32/1-040/0=CI 95% و 004/0=p)، به ­ترتیب با بالاترین شانس، احتمال بروز مارژین مثبت پس از عمل مخروط­برداری سرویکس را افزایش داده ­بود.نتیجه­ گیری: سن بالا، یائسگی و ابتلاء به HPV، از جمله عوامل خطر مارژین مثبت بعد از مخروط­ برداری سرویکس هستند.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: Continuation of the disease after cervical conization is probable. Knowing the risk factors involved can facilitate the selection of treatment methods and appropriate follow-up; therefore, this study was conducted with aim to determine the factors related to the remaining positive margin after cervical conization.Methods: In this retrospective cross-sectional analytical study, the clinical records of all women ≥ 18 years with intra-epithelial neoplasia (CIN) type 3 who underwent cervical conization in Imam Hossein (A) Hospital of Tehran (2017-2022) were selected by total population sampling and effective factors on the condition of the internal margin after cervical conization were investigated. The data was analyzed by SPSS software (version 23) and t and Mann-Whitney statistical tests. P&lt;0.05 was considered statistically significant.Results: In this study, 100 people were investigated that a positive margin was found in 27 people (0.27%). Human papillovirus (HPV) infection (OR = 1.810, 95% CI = 0.071-2.74, P = 0.001), old age (OR = 0.630, 95% CI = 0.092-1.02, P = 0.002) and menopause (OR = 0.815, 95% CI = 0.096-1.32, P = 0.004), respectively with the highest chance had increased the possibility of a positive margin after cervical conization.Conclusion: Old age, menopause and HPV infection are among the risk factors of positive margin after cervical cone removal.]]></abstract>
				<keyword_fa>سرویکس، مارژین، مخروط­برداری سرویکس</keyword_fa>
				<keyword>Cervical conization, Cervix, Margin</keyword>
				<start_page>1</start_page>
				<end_page>8</end_page>
				<web_url>https://ijogi.mums.ac.ir/article_23326.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Tahereh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Ashraf Ganjouee</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>دکتر طاهره</first_name_fa>
				<middle_name_fa>دکتر طاهره</middle_name_fa>
				<last_name_fa>اشرف گنجویی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mrhamed20099@gmail.com</email>
				<code>101968</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Associate Professor, Department of Obstetrics and Gynecology, Faculty of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Mina</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Khoddam</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>دکتر مینا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>دکتر مینا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>خدام</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>semnancity2015@gmail.com</email>
				<code>101967</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Resident, Department of Obstetrics and Gynecology, Faculty of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>دستیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>بارداری پرخطر چه تجربیاتی را برای زوجین آشکار کرد؟</title_fa>
				<title>What experiences did the high risk pregnancy reveal to the couple?</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>اصیل پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Original Article</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: با توجه به شیوع حاملگی‌های پرخطر در کشورهای در حال توسعه، افزایش موربیدیتی و مورتالیتی مادر و جنین و اثرات نامطلوب این حاملگی‌ها بر سلامت روان زوجین، درک تجربه بارداری پرخطر در زوجین ضروری است. از آنجایی که از واقع گرایانه‌ترین راه‌ها برای دست‌یابی به چالش‌های پیش رو، استفاده از تجربیات خود افراد است، مطالعه حاضر با هدف تبیین تجربه زوجین با بارداری پرخطر انجام شد.روش‌کار: مطالعه کیفی حاضر در سال 1397 در زوجین با حاملگی پرخطر در مراکز بهداشتی درمانی و بیمارستان صیاد گرگان انجام شد. مشارکت‌کنندگان به روش هدفمند و با حداکثر تنوع جهت مصاحبه عمیق ساختاریافته، انتخاب شدند. جهت صحت داده­ ها از معیار گوبا و لینکن استفاده شد. جمع‌آوری، تجزیه و تحلیل داده ­ها به‌طور همزمان بر اساس فرآیند تحلیل محتوای کیفی از نوع قراردادی بر مبنای روش گرانهایم و توسط نرم‌افزار مکسودا (نسخه 10) انجام شد.یافته­ ها: در مجموع 23 زوج با حاملگی پرخطر مشارکت کردند. محدوده سنی زنان 45-20 سال و مردان 52-22 سال بودند. درون‌مایه ­ها شامل نگرانی و ترس زوجین بابت سلامت مادر و جنین، شیوه مقابله با مشکل، نیاز به خدمات جامع و حمایت همه جانبه اطرافیان بود.نتیجه ­گیری: با توجه به تجربه نگرانی از سلامت مادر و جنین و نبودن خدمات جامع، توجه به افزایش اطلاعات و کسب مهارت‌های تطابق با مشکلات و سبک زندگی سالم در زوجین، همچنین ارائه خدمات جامع حمایت‌گر و حمایت همه‌جانبه اطرافیان لازم است تا با کاهش عوارض بارداری پرخطر، زوجین تجربه خوبی داشته باشند.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: Considering the prevalence of high-risk pregnancies in developing countries, the increase in maternal and fetal morbidity and mortality, as well as the adverse effects of these pregnancies on the mental health of couples، it is necessary to understand the experience of high-risk pregnancy in couples. Since one of the most realistic ways to achieve the challenges ahead is to use people&#039;s own experiences, this study was conducted with aim to explain the experience of couples with high-risk pregnancies.Methods: This qualitative study was conducted in 2018 on couples with high-risk pregnancies in the health centers and Sayad Hospital in Gorgan. The participants were selected in a purposeful way and with maximum diversity for structured in-depth interviews. Guba and Lincoln criteria were used for data accuracy. The data collection and analysis was done simultaneously based on the contract qualitative content analysis process based on Granheim&#039;s method and by MAXQDA software (version 10).Results: Totally, 23 couples with high-risk pregnancies participated. The age range of women was 20-45 years and men were 22-52 years. The contents included the concern and fear of couples for maternal and fetal health, the way to deal with the problem, and need to comprehensive services and support of the relatives.Conclusion: Considering the worry about maternal and fetal health and the lack of comprehensive services, paying attention to increasing information and acquiring skills to cope with problems and a healthy lifestyle in couples, as well as providing comprehensive supportive services and support of the relatives is required in order to couples have a good experience of high-risk pregnancy by reducing high-risk pregnancy complications.]]></abstract>
				<keyword_fa>تجربیات، حاملگی پرخطر، زوجین</keyword_fa>
				<keyword>Couples, Experiences, High-risk pregnancy</keyword>
				<start_page>9</start_page>
				<end_page>22</end_page>
				<web_url>https://ijogi.mums.ac.ir/article_24094.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Giti</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Ozgoli</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>دکتر گیتی</first_name_fa>
				<middle_name_fa>دکتر گیتی</middle_name_fa>
				<last_name_fa>ازگلی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>g.ozgoli@gmail.com</email>
				<code>105594</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Associate Professor, Department of Midwifery and Reproductive Health, Midwifery and Reproductive Health Research Center, School of Nursing and Midwifery, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشیار گروه مامایی و بهداشت باروری، مرکز تحقیقات مامایی و بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Taghi</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Pourebrahim</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>دکتر تقی</first_name_fa>
				<middle_name_fa>دکتر تقی</middle_name_fa>
				<last_name_fa>پورابراهیم</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>t_pourebrahim@sbu.ac.ir</email>
				<code>105595</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor, Department of  Counseling, School of Psychology and Educational Sciences, Shahid Beheshti University , Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه  شهید بهشتی، تهران، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Nayereh Azam</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Hajikhani Golchin</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>دکتر نیره اعظم</first_name_fa>
				<middle_name_fa>دکتر نیره اعظم</middle_name_fa>
				<last_name_fa>حاجی خانی گلچین</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>hajikhani2@yahoo.com</email>
				<code>105593</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor, Department of Midwifery, Gorgan Branch, Islamic Azad University, Gorgan, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار گروه مامایی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران.</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>ارتباط نزدیک کردن عضله رکتوس ابدومینوس در حین سزارین با میزان درد بعد از عمل، ضخامت و فاصله عضلات جدار شکم</title_fa>
				<title>The relationship between re-approximation of rectus abdominis muscle during caesarean section and the amount of postoperative pain, thickness and distance of abdominal wall muscles</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>اصیل پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Original Article</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: با توجه به شیوع بالای سزارین و روش‌های انجام آن، مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط نزدیک‌سازی رکتوس در سزارین با درد بعد عمل، ضخامت و فاصله عضلات جدار شکم انجام شد.روش‌کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل­­ شده در سال 1401 بر روی 80 زن باردار کاندید سزارین مراجعه کننده به بیمارستان آیت­الله طالقانی تهران انجام شد. افراد به روش تصادفی در دو گروه 40 نفره مداخله (ترمیم عضله­ رکتوس) و کنترل قرار گرفتند. درد، ضخامت عضلات جدار شکم و فاصله عضلات رکتوس ارزیابی شد. درد بیماران در 72 ساعت اول پس از ورود به ریکاوری (12، 24 و 72 ساعت پس از عمل) و نیز در هنگام خروج از بستر و در فاصله­ زمانی یک هفته بعد از عمل، با استفاده از شاخص دیداری درد (VAS) اندازه ­گیری شد. تجزیه و تحلیل داده ­ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه­ 23) و آزمون‌های شاپیروویلک، تی، من­ویتنی و کای دو انجام شد. میزان p کم­تر از 05/0 معنی­ دار در نظر گرفته­ شد.یافته ­ها: شدت درد در گروه کنترل نسبت به مداخله، هنگام خروج از بستر (001/0˂p) و زمان­های 12 ساعت (001/0˂p)، 24 ساعت (001/0˂p)، 72 ساعت (001/0˂p) و یک هفته بعد (001/0˂p) پایین­تر بود. در گروه مداخله، نیاز به مسکن، بیش­تر (001/0=p) و دیاستاز رکتوس در نواحی اپی­ گاستر (001/0˂p) و هایپوگاستر (001/0˂p) کم­تر بود.نتیجه ­گیری: نزدیک­سازی عضله رکتوس ابدومینیس در حین سزارین، باعث کاهش ضخامت عضلات جدار شکم و کاهش دیاستاز رکتوس می ­شود؛ اما از طرفی، میزان درد و نیاز به مسکن را افزایش می ­دهد.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: Considering the high prevalence of cesarean section and the methods of conducting it, this study was performed with aim to determine the relationship between rectus ablation in cesarean section and postoperative pain, thickness and distance of abdominal wall muscles.Methods: This randomized controlled clinical trial study was conducted in 2022 80 pregnant women candidates for caesarean section referred to the Ayatollah Taleghani hospital in Tehran. The subjects were randomly divided into two groups of intervention (n=40, rectus muscle repair) and control (n=40). Pain, thickness and distance of abdominal wall muscles were evaluated. Patients&#039; pain in the first 72 hours after entering recovery (12, 24 and 72 hours after surgery) as well as pain when leaving the bed and pain in the interval of one week after surgery was measured using the visual pain index (VAS). Data were analyzed using SPSS software (version 23) and Shipro-Wilk, t-test, Mann-Whitney and Chi-square tests. P&lt;0.05 was considered statistically significant.Results: The intensity of pain in the control group compared to the intervention, when getting out of bed (P&lt;0.001) and at 12 hours (P&lt;0.001), 24 hours (P&lt;0.001), 72 hours (P&lt;0.001) and one week later (P&lt;0.001) was lower. In the intervention group compared to the control, the need for painkillers was more (P=0.001) and diastasis recti in the epigastric area (P&lt;0.001) and hypogaster (P&lt;0.001) were lower.Conclusion: The re-approximation of rectus abdominis muscle during cesarean section reduces the thickness of the abdominal wall muscles and diastasis recti, but on the other hand, it increases the amount of pain and the need for painkillers.]]></abstract>
				<keyword_fa>درد، دیاستاز رکتوس، رکتوس، سزارین</keyword_fa>
				<keyword>Cesarean section, diastasis recti, Pain, rectus</keyword>
				<start_page>23</start_page>
				<end_page>30</end_page>
				<web_url>https://ijogi.mums.ac.ir/article_23854.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Nafiseh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Faghih</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>دکتر نفیسه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>دکتر نفیسه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>فقیه</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>106409</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor, Department of Obstetrics and Gynecology, Ayatollah Taleghani Medical and Educational Center, Faculty of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار گروه زنان و مامایی، مرکز پزشکی آموزشی درمانی آیت‌الله طالقانی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Homeira</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Aliari</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حمیرا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حمیرا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>علیاری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mrhamed2009@gmail.com</email>
				<code>104446</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Resident, Department of Obstetrics and Gynecology, Faculty of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>دستیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Sedigheh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Hoseini</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>دکتر صدیقه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>دکتر صدیقه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>حسینی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>106410</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Associate Professor, Department of Obstetrics and Gynecology, Ayatollah Taleghani Medical and Educational Center, Faculty of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشیار گروه زنان و مامایی، مرکز پزشکی آموزشی درمانی آیت‌الله طالقانی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Minoo</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Yaghmaei</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>دکتر مینو</first_name_fa>
				<middle_name_fa>دکتر مینو</middle_name_fa>
				<last_name_fa>یغمایی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>106411</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Professor, Department of Obstetrics and Gynecology, Ayatollah Taleghani Medical and Educational Center, Faculty of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>استاد گروه زنان و مامایی، مرکز پزشکی آموزشی درمانی آیت‌الله طالقانی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Fatemeh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Ghiasi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>دکتر فاطمه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>دکتر فاطمه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>غیاثی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>106412</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Associate Professor, Department of Obstetrics and Gynecology, Ayatollah Taleghani Medical and Educational Center, Faculty of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشیار گروه زنان و مامایی، مرکز پزشکی آموزشی درمانی آیت‌الله طالقانی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>بررسی بیان ژن CYFIP1 در خون بند ناف نوزادان و ارتباط آن با شاخص توده بدنی مادر</title_fa>
				<title>CYFIP1 gene expression in umbilical cord blood and its relationship with maternal body mass index</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>اصیل پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Original Article</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: مطالعه حاضر با هدف بررسی بیان ژن CYFIP1 در خون بند ناف (UCB) نوزادان و ارتباط احتمالی آن با دسته‌های مختلف شاخص ‌توده ‌بدنی مادر قبل از بارداری، پروفایل لیپیدی، وزن هنگام تولد و وضعیت نوزاد برای سن حاملگی انجام شد.روش‌کار: این مطالعه مقطعی، از سال 1399 تا 1400 بر روی خون بند ناف 118 نوزاد پسر از بیمارستان موسوی و بیمارستان بهمن شهر زنجان انجام گرفت. زنان بر اساس BMI قبل از بارداری به سه گروه شاخص توده بدنی طبیعی، دارای اضافه وزن و چاق تقسیم شدند. هر نمونه UCB به دو قسمت تقسیم گردید. بخشی جهت بررسی پروفایل لیپیدی شامل لیپوپروتئین‌ با چگالی‌ کم، تری‌گلیسیرید، کلسترول ‌تام و لیپوپروتئین ‌با چگالی ‌بالا استفاده گردید. استخراج mRNA سلول‌های تک‌هسته‌ای خون محیطی جهت بررسی بیان ژن  CYFIP1انجام گردید. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 21) و آزمون همبستگی پیرسون انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد.یافته ­ها: بیان ژن CYFIP1 در خون بند ناف نوزادان مادران دارای اضافه‌وزن و چاق بیشتر از زنان با وزن طبیعی بود (001/0=p). در UCB مادران در رده چاق، سطوح کلسترول و LDL نسبت به مادران با وزن ‌طبیعی و اضافه ‌وزن افزایش معنی‌داری نشان داد (001/0=p). همبستگی مثبتی بین BMI مادر قبل از بارداری و بیان ژن CYFIP1 خون بند ناف (333/0=r، 0001/0=p)، کلسترول (520/0=r، 0001/0=p)، تری‌گلیسیرید (290/0=r، 001/0=p)، سطح LDL (397/0=r، 0001/0=p) و وزن نوزاد در هنگام تولد بر اساس جنس و سن حاملگی (262/0=r، 001/0=p) وجود داشت.نتیجه­ گیری: افزایش بیان ژن CYFIP1 در گروه­های مختلف BMI قبل از بارداری مادر و پروفایل لیپیدی همبستگی مثبت دارد که نشان می‌دهد عوامل خطری که در افزایش BMI نقش دارند، با توجه به نقش ژن CYFIP1 در تکامل مغز، ممکن است بتواند پیامدهای منفی بر سلامت و رشد جنین ایجاد کنند. ]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: The present study was conducted with aim to investigate the expression of the CYFIP1 gene in the umbilical cord blood (UCB) of newborns and its possible relationship with different categories of pre-pregnancy maternal body mass index (BMI), lipid profile, birth weight and infant status for gestational age.Methods: This cross-sectional study was conducted from 2020 to 2021 on UCB of 118 male newborns from Mousavi and Bahman hospitals in Zanjan. According to pre-pregnancy BMI, women were divided into three groups: normal, overweight and obese. Each UCB sample was divided into two parts. A part was used to analyze the lipid profile including low-density lipoprotein (LDL), triglyceride (TG), total cholesterol (TC) and high-density lipoprotein (HDL). mRNA extraction of peripheral blood mononuclear cells was performed to investigate the expression of CYFIP1 gene. Data were analyzed using SPSS statistical software (version 21) and Pearson&#039;s correlation test. P&lt;0.05 was considered statistically significant.Results: The expression of the CYFIP1 gene was elevated in UCB from women classified as overweight or obese compared to those with normal weight (p=0.001). UCB of obese women exhibited higher cholesterol and LDL levels compared to normal-weight and overweight women (p=0.001). Positive correlations were observed between pre-pregnancy maternal BMI and cord blood CYFIP1 gene expression (r=0.333, p=0.0001), as well as cholesterol (r=0.520, p=0.0001), TG (r=0.290, p=0.001), LDL (r=0.397, p=0.0001), and birth weight of infants categorized based on gender and gestational age (r=0.262, p=0.001).Conclusion: Increased expression of CYFIP1 gene is correlated positively with different categories of pre-pregnancy BMI and lipid profile, implying that regarding the role of CYFIP1 gene in brain development, the risk factors contributing to increasing BMI may have negative consequences on fetal health and development.]]></abstract>
				<keyword_fa>اختلال طیف اوتیسم، پروتئین 1 در تعامل سیتوپلاسمی FMR1، شاخص توده بدنی، CYFIP1</keyword_fa>
				<keyword>Autism spectrum disorder, Body mass index, Cytoplasmic FMR1 interacting protein 1, CYFIP1</keyword>
				<start_page>31</start_page>
				<end_page>45</end_page>
				<web_url>https://ijogi.mums.ac.ir/article_24093.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Mahsa</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Eskandari</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مهسا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مهسا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>اسکندری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mahsa.eskandari76@gmail.com</email>
				<code>105586</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>PhD Student, Department of Biochemistry, Faculty of Medicine, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iran.
School of Biological Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی دکترای تخصصی بیوشیمی، گروه بیوشیمی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران. 
دانشکده علوم زیستی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Elham</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Hosseini</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>دکتر الهام</first_name_fa>
				<middle_name_fa>دکتر الهام</middle_name_fa>
				<last_name_fa>حسینی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>elhamhosseinid@gmail.com</email>
				<code>105587</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor, Department of Obstetrics and Gynecology, Faculty of Medicine, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iran.
Zanjan Metabolic Diseases Research Center, Zanjan, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران. 
مرکز تحقیقات بیماری‌های متابولیک زنجان، زنجان، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Zahra</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Zandieh</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>دکتر زهرا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>دکتر زهرا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>زندیه</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>zandieh.z@iums.ac.ir</email>
				<code>105588</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor, Department of Anatomy, Faculty of Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار گروه آناتومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Ehsan</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Noori</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>احسان</first_name_fa>
				<middle_name_fa>احسان</middle_name_fa>
				<last_name_fa>نوری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>enoori1361@yahoo.com</email>
				<code>105589</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>M.Sc. of Biochemistry, Faculty of Medicine, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>کارشناس ارشد گروه بیوشیمی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Raheleh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Kafaeinezhad</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>راحله</first_name_fa>
				<middle_name_fa>راحله</middle_name_fa>
				<last_name_fa>کفایی نژاد</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>rahelehkafaein@gmail.com</email>
				<code>105590</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>B.Sc. of Biology, School of Basic Sciences, University of Maragheh, Maragheh, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>کارشناس گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Mansour</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Sadeghzadeh</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>دکتر منصور</first_name_fa>
				<middle_name_fa>دکتر منصور</middle_name_fa>
				<last_name_fa>صادق زاده</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>sadeghzadeh@zums.ac.ir</email>
				<code>105591</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Professor, Department of Pediatrics, Faculty of Medicine, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>استاد گروه اطفال، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Ali Awsat</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Mellati</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>دکتر علی اوسط</first_name_fa>
				<middle_name_fa>دکتر علی اوسط</middle_name_fa>
				<last_name_fa>ملتی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mellati3000@yahoo.com</email>
				<code>105592</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Professor, Department of Biochemistry, Zanjan Metabolic Diseases Research Center, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>استاد گروه بیوشیمی، مرکز تحقیقات بیماری‌های متابولیک زنجان، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران.</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>اثر 12 هفته تمرینات پیلاتس بر سطح سرمی گرلین و میزان اشتها در زنان مبتلا به دیابت نوع دو</title_fa>
				<title>The effect of 12 weeks of Pilates exercises on ghrelin serum level and appetite in women with type 2 diabetes</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>اصیل پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Original Article</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: افزایش میزان اشتها و عدم‌ تحرک کافی، روند ابتلاء به بیماری‌های مزمن از جمله دیابت را تسریع می کند، لذا مطالعه حاضر هدف بررسی تأثیر 12 هفته تمرینات پیلاتس بر سطح سرمی گرلین و میزان اشتها در زنان مبتلا به دیابت نوع 2 انجام شد.روش‌کار: این مطالعه تجربی بر روی زنان مبتلا به دیابت نوع دو (از انجمن دیابت نجف‌آباد) با دامنه سنی 55-35 سال در شهر نجف‌آباد انجام شد. افراد به‌صورت تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل قرار گرفتند. گروه اول به انجام تمرینات پیلاتس به‌مدت 12 هفته به‌صورت فزاینده، 3 جلسه در هفته و هر جلسه به‌مدت 50 دقیقه پرداختند و برای گروه کنترل که برنامه روتین زندگی را ادامه دادند، قبل و بعد از اجرای پروتکل تمرینی، خون‌گیری انجام شد و اندازه‌گیری گرلین به روش الایزا بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 22) و آزمون من‌ویتنی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد.یافته ­ها: بر اساس نتایج مطالعه، انجام 12 هفته تمرین پیلاتس بر سطح سرمی گرلین (001/0≥p)، احساس گرسنگی (001/0≥p)، احساس پری (001/0≥p)، احساس سیری (001/0≥p) و احساس میل به غذا (001/0≥p) در زنان مبتلا به دیابت نوع 2 معنی‌دار بود.نتیجه ­گیری: تمرین پیلاتس می ­تواند سبب بهبود سطح سرمی سطح گرلین و میزان اشتها شود، از این رو تمرین پیلاتس ممکن است یک روش درمانی مؤثر برای زنان مبتلا به دیابت نوع 2 باشد.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: An increase in appetite and lack of enough movement accelerates the process of contracting chronic diseases, including diabetes, so the present study was conducted with aim to investigate the effect of 12 weeks of Pilates exercises on ghrelin serum levels and appetite in women with type 2 diabetes.Methods: This experimental study was conducted on women with type 2 diabetes (from the Najafabad Diabetes Association) with an age range of 35 to 55 years in Najafabad city. People were randomly divided into experimental and control groups. The first group performed Pilates exercises for 12 weeks incrementally, 3 sessions a week and each session lasted 50 minutes, and for the control group who continued the routine life program, before and after the implementation of the exercise protocol, blood was taken and ghrelin was measured by Eliza method. Data was analyzed by SPSS software (version 22) and Mann-Whitney test. P&lt;0.05 was considered statistically significant.Results: The result showed that performing 12 weeks of Pilates exercises was significant on the serum level of ghrelin (P≤0.001), feelings of hunger (P≤0.001), feelings of fullness (P≤0.001), feelings of satiety (P≤0.001) and feeling of desire for food (P≤0.001) in women with type 2 diabetes.Conclusion: Pilates exercises can improve the serum level of ghrelin and appetite, therefore Pilates exercises may be an effective treatment method for women with type 2 diabetes.]]></abstract>
				<keyword_fa>اشتها، پیلاتس، دیابت نوع 2</keyword_fa>
				<keyword>Appetite, Pilates, Type 2 diabetes</keyword>
				<start_page>46</start_page>
				<end_page>54</end_page>
				<web_url>https://ijogi.mums.ac.ir/article_23971.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Azam</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Talebi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>اعظم</first_name_fa>
				<middle_name_fa>اعظم</middle_name_fa>
				<last_name_fa>طالبی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>talebiazam26@gmail.com</email>
				<code>105002</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>PhD student of Exercise Physiology, Department of Sports Sciences, School of Humanities, Najafabad Branch, Islamic Azad University, Najafabad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی دکتری تخصصی فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Elham</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Eftekhari Ghinani</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>دکتر الهام</first_name_fa>
				<middle_name_fa>دکتر الهام</middle_name_fa>
				<last_name_fa>افتخاری قینانی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>eftekharie2023@gmail.com</email>
				<code>105003</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor of Exercise Physiology, Department of Exercise Science, School of Humanities, Najafabad Branch, Islamic Azad University, Najafabad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Jamshid</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Banaei Borujeni</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>دکتر جمشید</first_name_fa>
				<middle_name_fa>دکتر جمشید</middle_name_fa>
				<last_name_fa>بنایی بروجنی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>jamshid.banaii@gmail.com</email>
				<code>105004</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor, Department of Sports Sciences, School of Humanities, Najafabad Branch, Islamic Azad University, Najafabad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Saeed</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Keshavarz</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>دکتر سعید</first_name_fa>
				<middle_name_fa>دکتر سعید</middle_name_fa>
				<last_name_fa>کشاورز</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>behsport@gmail.com</email>
				<code>105005</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor, Department of Sports Sciences, School of Humanities, Najafabad Branch, Islamic Azad University, Najafabad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>تأثیر رازیانه بر میزان و مدت خونریزی قاعدگی: یک مطالعه نیمه‌تجربی</title_fa>
				<title>The effect of fennel on the amount and duration of menstrual bleeding: A quasi-experimental study</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>اصیل پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Original Article</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: با افزایش استفاده از گیاهان دارویی در درمان برخی بیماری‌ها، مطالعه بر روی عوارض جانبی آنها از اهمیت زیادی برخوردار است. یکی از این داروهای گیاهی، رازیانه می­باشد که نتایج متفاوتی از عوارض جانبی آن بر میزان خونریزی قاعدگی گزارش شده است، لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر رازیانه بر میزان و مدت خونریزی قاعدگی انجام شد.
روش‌کار: این مطالعه نیمه‌تجربی در سال 1395 بر روی 50 نفر از دانشجویان مبتلا به دیسمنوره اولیه ساکن خوابگاه ­های دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل انجام شد. شرکت‌کنندگان در سه سیکل قاعدگی متوالی مورد بررسی قرار گرفتند. در اولین سیکل قاعدگی، شرکت‌کنندگان هیچ دارویی مصرف نکردند. در سیکل دوم و سوم، در 3 روز اول قاعدگی افشره رازیانه به‌صورت 5-3 قطره در آب یا چای 3 بار در روز استفاده کردند. برای تعیین میزان و مدت خونریزی از ابزار استاندارد هیگام استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده­ ها با استفاده از نرم‌افزار آماریSPSS (نسخه 17) و آزمون تی زوجی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد.
یافته­ ها: میانگین میزان خونریزی قبل از مصرف رازیانه 8/24±7/46 و در دو دوره متوالی پس از مصرف رازیانه به‌ترتیب 2/26±4/48 و 3/24±5/49 بود که این تفاوت از نظر آماری معنی‌دار نبود. همچنین تفاوت معنی‌داری در مدت خونریزی قاعدگی قبل از درمان (33/1±13/6) در مقایسه با دو سیکل متوالی پس از مصرف رازیانه (45/1±82/6 و 02/1±26/6) مشاهده نشد (005/0p&gt;).
نتیجه­ گیری: در مطالعه حاضر مصرف رازیانه تأثیری بر میزان و مدت خونریزی قاعدگی نداشت. برای تعیین نتیجه قطعی و بی‌خطر بودن رازیانه، انجام مطالعات بیشتر پیشنهاد می ­شود.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: With the increasing use of medicinal plants in the treatment of some diseases, studying their side effects is very important. One of these herbal medicines is fennel that various results have been reported regarding its side-effects on the amount of menstrual bleeding, therefore, the present research was conducted with aim to investigate the effect of fennel on the amount and duration of menstrual bleeding.
Methods: This quasi-experimental study was performed in 2016 on 50 students with primary dysmenorrhea living in the dormitories of Islamic Azad University, Ardabil. Participants were examined in three consecutive menstrual cycles. In the first cycle, participants did not take any medication; in the second and third cycles, in the first 3 days of menstruation they used fennel of 3-5 drops in water or tea three times a day. The standard Higham chart was used to determine the amount and duration of bleeding. Data was analyzed by SPSS software (version 17) and Paired-t test. P&lt;0.05 was considered statistically significant.
Results: The mean amount of bleeding before consuming fennel was 46.7±24.8 and in two consecutive cycles after consuming fennel were 48.4±26.2 and 49.5±24.3, respectively, which was not statistically significant. Moreover, no significant difference was observed in the duration of menstrual bleeding before the treatment (6.13±1.33) compared to two consecutive cycles after fennel consuming (6.82±1.45 and 6.26±1.02) (P&gt;0.005).
Conclusion: In the present study, fennel consumption had no effect on the amount and duration of menstrual bleeding. To determine the definitive result and the safety use of fennel, conducting more studies is recommended.]]></abstract>
				<keyword_fa>حجم خونریزی قاعدگی، داروهای گیاهی، دیسمنوره اولیه، رازیانه، عوارض جانبی، مدت خونریزی قاعدگی</keyword_fa>
				<keyword>Fennel, Herbal Medicine, Menstrual bleeding duration, Menstrual bleeding volume, Primary dysmenorrhea, Side effect</keyword>
				<start_page>55</start_page>
				<end_page>62</end_page>
				<web_url>https://ijogi.mums.ac.ir/article_24216.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Roya</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Motavalli</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>رویا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>رویا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>متولی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mrmotavalli@yahoo.com</email>
				<code>106160</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Instructor, Department of Midwifery, Ardabil Branch, Islamic Azad University, Ardabil, Iran.
PhD student in Midwifery, Ataturk University, Erzurum, Turkey.</affiliation>
				<affiliation_fa>مربی گروه مامایی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.
دانشجوی دکترای مامایی، دانشگاه آتاتورک، ارزروم، ترکیه.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Samira</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Shahbazzadegan</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>دکتر سمیرا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>دکتر سمیرا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>شهباززادگان</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>samirashahbazzadegan2000@yahoo.com</email>
				<code>106161</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor, Department of Midwifery, School of Nursing and Midwifery, Ardabil University of Medical Sciences, Ardabil, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران.</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>بررسی ارتباط پلی‌مورفیسم ژن (rs5219) KCNJ11 با استعداد ابتلاء به دیابت بارداری: یک مرور متاآنالیز</title_fa>
				<title>Association of KCNJ11 (rs5219) gene polymorphism with susceptibility to gestational diabetes mellitus: a review and meta-analysis</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مروری</content_type_fa>
				<content_type>Review Article</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: تغییر در فعالیت ژن کانال پتاسیم یک‌سو کننده‌ داخلی زیرخانواده J عضو 11 KCNJ11 به‌دلیل وجود برخی از پلی‌مورفیسم‌‌های این ژن، اثرات گسترد‌ه‌ای بر روی فرآیندهای متابولیک افراد مبتلا به دیابت بارداری (GDM) دارد. مطالعه مرور سیستماتیک و متاآنالیز حاضر با هدف ارزیابی دقیق‌تر ارتباط بین پلی‌مورفیسم (rs5219)KCNJ11 و GDM انجام شد.
روش‌کار: در این بررسی سیستماتیک و متاآنالیز، جستجوی ادبیات برای شناسایی مقالات مرتبط در پایگاه‌های الکترونیکی مانند PubMed، Web of Science، Scopus، Cochrane، EMBASE و برخی پایگاه‌های فارسی زبان انجام شد. از نسبت شانس OR و فاصله اطمینان 95% برای ارزیابی ارتباط بین پلی‌مورفیسم‌های (rs5219)KCNJ11 و استعداد ابتلاء به GDM در چهار مدل ژنتیکی استفاده شد.
یافته ­ها: در مجموع تعداد 5578 شرکت‌کننده از 6 مقاله وارد متاآنالیز شدند. ارتباط معنی‌داری بین پلی‌مورفیسم ژن (rs5219)KCNJ11 و GDM در جمعیت مورد مطالعه از طریق مدل ژنتیک جمعی (049/0=p؛ 30/1-00/1: CI 95%؛ 14/1=OR) و مدل ژنتیکی مغلوب (033/0=p؛ 98/0-75/0: CI 95%؛ 86/0=OR) شناسایی شد. در مقابل، هیچ ارتباط معنی‌داری بین پلی‌مورفیسم ژن (rs5219)KCNJ11 و GDM بر اساس مدل ژنتیکی آللی (136/0=p؛ 69/1-93/0: CI 95%؛ 25/1=OR) و مدل ژنتیکی غالب (157/0=p؛ 41/1-94/0: CI 95%؛ 15/1=OR) وجود نداشت.
نتیجه ­گیری: پلی‌مورفیسم ژن KCNJ11 با استعداد ابتلاء به GDM در زنان مرتبط است. با این‌حال، مطالعات بیشتری بر اساس نژادهای مختلف برای تأیید نتایج مطالعه حاضر مورد نیاز است. ]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: Changes in the activity of the gene encoding internal rectifier potassium inwardly rectifying channel, subfamily J, member 11 (KCNJ11), due to some polymorphisms of this gene have far-reaching effects on the metabolic processes of people with gestational diabetes mellitus (GDM). This systematic review and meta-analysis were conducted with aim to further evaluate the association between the KCNJ11 (rs5219) polymorphism and GDM.  Methods: In this systematic review and meta-analysis, a literature search was performed to identify the relevant articles in electronic databases such as PubMed, Web of Science, Scopus, Cochrane, EMBASE, and some Persian-language databases. Odds ratios (ORs) with 95% confidence intervals (CIs) were used to evaluate the association between KCNJ11 (rs5219) polymorphisms and susceptibility to GDM in four genetic models.
Results: A total of 5578 participants from six articles were included in the meta-analysis. A significant relationship was identified between the KCNJ11 (rs5219) gene polymorphism and GDM in the study population through an additive genetic model (OR = 1.14; 95%CI: 1.00–1.30; P = 0.049) and a recessive genetic model (OR = 0.86; 95% CI: 0.75–0.98; P = 0.033). On the contrary, there was no significant association between the KCNJ11 (rs5219) gene polymorphism and GDM in an allelic genetic model (OR = 1.25; 95%CI: 0.93–1.69; P = 0.136) and the dominant genetic model (OR = 1.15; 95% CI: 0.94–1.41; P = 0.157).
Conclusion: The KCNJ11 gene polymorphism (rs5219) is associated with susceptibility to GDM in women. However, more studies on different ethnicities are required to confirm our results.]]></abstract>
				<keyword_fa>پلی‌مورفیسم (rs5219)KCNJ11، دیابت بارداری، متاآنالیز، KCNJ11</keyword_fa>
				<keyword>Gestational Diabetes Mellitus, KCNJ11, Meta-analysis, polymorphism KCNJ11 (rs5219)</keyword>
				<start_page>63</start_page>
				<end_page>79</end_page>
				<web_url>https://ijogi.mums.ac.ir/article_23950.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Seyed Sobhan</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Bahreiny</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سید سبحان</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سید سبحان</middle_name_fa>
				<last_name_fa>بحرینی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>bahreiny.s@ajums.ac.ir</email>
				<code>104900</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>M.Sc. in Medical physiology, Student Research Committee, Faculty of Medicine, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>کارشناس ارشد فیزیولوژی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Akram</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Ahangarpour</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>اکرم</first_name_fa>
				<middle_name_fa>اکرم</middle_name_fa>
				<last_name_fa>آهنگرپور</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>akramahangarpour@gmail.com</email>
				<code>104901</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Ph.D. in Medical physiology, Medicinal Plants Research Center, School of Pharmacology, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>دکتری تخصصی فیزیولوژی پزشکی، مرکز تحقیقات گیاهان دارویی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Khojasteh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Hoseinynejad</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>خجسته</first_name_fa>
				<middle_name_fa>خجسته</middle_name_fa>
				<last_name_fa>حسینی نژاد</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>khohos1354@gmail.com</email>
				<code>104902</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Ph.D. in Medical physiology, Persian Gulf Physiology Research Center, Medical Basic Sciences Research Institute, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>دکتری تخصصی فیزیولوژی پزشکی، مرکز تحقیقات فیزیولوژی خلیج فارس، پژوهشکده علوم پایه پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Saeid</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Bitaraf</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سعید</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سعید</middle_name_fa>
				<last_name_fa>بیطرف</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>bitaraf_s@ajums.ac.ir</email>
				<code>104903</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>PhD in Epidemiology, Department of Community Medicine, Faculty of Medicine, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>دکتری تخصصی اپیدمیولوژی، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Mohammad Reza</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Dabbagh</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>محمدرضا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>محمدرضا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>دباغ</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>dabbagh200@gmail.com</email>
				<code>104904</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>M.Sc. in Genetics, Department of Biology, School of Sciences, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>کارشناس ارشد ژنتیک، گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Mohadeseh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Aghli Moghadam</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>محدثه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>محدثه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>عقلی مقدم</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>baran.a.moghadam@gmail.com</email>
				<code>104905</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Ph.D. in Molecular Genetics, Department of Biology, School of Sciences, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>دکتری تخصصی ژنتیک مولکولی، گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Amir Hossein</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Mahdizade</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>امیر حسین</first_name_fa>
				<middle_name_fa>امیر حسین</middle_name_fa>
				<last_name_fa>مهدی زاده</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>amir.h.mahdizade1998@gmail.com</email>
				<code>104906</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>M.Sc. in Medical Genetics, Department of Medical Genetics, Faculty of Medicine, Ahvaz Jundishapur University of Medical Science, Ahvaz, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>کارشناس ارشد ژنتیک پزشکی، گروه‌ ژنتیک‌ پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه جندی‌شاپور اهواز، اهواز، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Mojtaba</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Aghaei</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مجتبی</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مجتبی</middle_name_fa>
				<last_name_fa>آقایی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mojtabaaghaei745@gmail.com</email>
				<code>104907</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>M.Sc. in Hematology, Student Research Committee, Faculty of paramedicine, Ahvaz Jundishapur University of Medical Science, Ahvaz, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>کارشناس ارشد هماتولوژی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور، اهواز، ایران.</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>عود زودرس تومور گرانولوزا تخمدانی نوع بالغین در کولون سیگموئید؛ گزارش مورد</title_fa>
				<title>Early recurrence of adult type ovarian granulosa cell tumor in sigmoid colon: a case report</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>گزارش مورد</content_type_fa>
				<content_type>Case report</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: گرانولوزا سل تومور تخمدان (GCT)، 3-2% سرطان‌های تخمدان را شامل می‌شود. در این مطالعه، یک مورد نادر گرانولوزا در سن 35 سالگی با عود زودرس در کولون سیگموئید گزارش می ­شود.
معرفی بیمار: بیمار خانم 35 ساله نولی گروید با سابقه نازایی اولیه با شکایت درد شکم به بیمارستان قائم شهر مشهد مراجعه و تحت بررسی قرار گرفت. با تشخیص توده تخمدان، بیمار تحت لاپاروتومی قرار گرفت. فروزن حین عمل توده تخمدان گرانولوزا سل تومور بود. سالپنگواوفرکتومی راست همراه با نمونه‌برداری کامل جهت staging و کورتاژ آندومتر انجام شد. پاتولوژی نهایی گرانولوزا سل تومور و سایر نمونه‌برداری­ ها نرمال بود. 3 جلسه کموتراپی انجام شد. بعد از 18 ماه عدم پیگیری، بیمار با شکایت درد شکمی تحت بررسی قرار گرفت. توده 8 سانتی‌متری سمت چپ لگن گزارش شد و کاندید جراحی شد. حین عمل توده چسبیده به مزانتر سیگموئید وجود داشت که رزکت گردید و برای فروزن ارسال شد. عود گرانولوزاسل گزارش شد. جراحی توتال هیسترکتومی همراه سالپنگوافرکتومی چپ انجام شد. سپس تحت رادیوتراپی لگنی قرار گرفت.
نتیجه­ گیری: عود بیماری، علت اصلی فوت بیماران می ­باشد. با توجه به عود دیررس، بیماران باید تحت آموزش کامل جهت علائم و نشانه ­های عود قرار گیرند تا همکاری لازم و طولانی‌مدت برای مراجعه و پیگیری داشته باشند و بتوان موارد عود را زودتر تشخیص داده و درمان نمود. با توجه به موارد ناشایع عود­های خارج لگنی و خارج از ساختار ژنیکولوژی، نیاز به استراتژی­ های جدید درمانی است که در قالب کلینیکال تریال انجام شود تا بتوان کیفیت زندگی بیماران را بهبود بخشید و از عودهای مکرر منجر به مورتالیته آنها جلوگیری نمود.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: Ovarian granulosa cell tumors (GCT) include 2-3% of ovarian cancers. This study reported a rare case of granulosa at the age of 35 with early recurrence in sigmoid colon.
Case presentation: A 35-year-old female, Noli Gravid, with a history of primary infertility and a complaint of abdominal pain referred to Ghaem Hospital in Mashhad, Iran. With the diagnosis of ovarian mass, she underwent laparotomy. The intraoperative frozen examination was for an ovarian granulosa tumor. Right salpingo-opheretomy with surgical staging and endometrial curettage were done. The final pathology was adult-type granulosa tumor and other samples were normal. Three cycles of chemotherapy were performed. After 18 months of non-follow up, she returned with a complaint of abdominal pain. An 8 cm mass on the left side of the pelvis was reported. She was candidate for surgery. There was a mass attached to the mesenter of the sigmoid colon which was resected and sent for frozen. Frozen analysis reported the recurrence of the granulosa tumor. A total hysterectomy with a left salpingo-oophorectomy was performed. Then she underwent pelvic radiotherapy.
Conclusion: Recurrence is the main cause of patients&#039; death. Due to late recurrence, patients should be trained to pay attention to the symptoms of recurrence in order to cooperate in long-term follow-up for early diagnosis of recurrence band treatment. Considering the rare cases of extra-pelvic and extra-genital recurrences, there is a need for new treatment strategies to be carried out in the form of clinical trials to improve the quality of life of patients and prevent frequent recurrences leading to their mortality.]]></abstract>
				<keyword_fa>جراحی ثانویه، عود، گرانولوزا تومور</keyword_fa>
				<keyword>granulosa tumor, Recurrence, secondary surgery</keyword>
				<start_page>80</start_page>
				<end_page>86</end_page>
				<web_url>https://ijogi.mums.ac.ir/article_24129.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Marjaneh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Farazestanian</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>دکتر مرجانه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>دکتر مرجانه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>فرازستانیان</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>farazestanianm@mums.ac.ir</email>
				<code>105729</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Associate Professor, Department of Obstetrics and Gynecology, Supporting the family and the youth of the population research core, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Science, Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشیار گروه زنان و مامایی، هسته تحقیقات حمایت از خانواده و جوانی جمعیت، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Elham</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Sharafkhani</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>دکتر الهام</first_name_fa>
				<middle_name_fa>دکتر الهام</middle_name_fa>
				<last_name_fa>شرفخانی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>elham.sharafkhani@gmail.com</email>
				<code>105728</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Fellowship of Gynecology Oncology, Department of Obstetrics and Gynecology, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Science, Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>فلوشیپ اونکولوژی زنان، گروه زنان و زایمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Mohadeseh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Nazari Fathabad</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>دکتر محدثه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>دکتر محدثه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>نظری فتح آباد</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>dr.nazari.fathabad@gmail.com</email>
				<code>105730</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Fellowship of Gynecology Oncology, Department of Obstetrics and Gynecology, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Science, Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>فلوشیپ اونکولوژی زنان، گروه زنان و زایمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article>
			</articleset>
			</journal>