تأثیر ژل واژینال گل راعی بر واژینوز باکتریال

نوع مقاله: اصیل پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد مامایی، مرکز تحقیقات دانشجویی، شعبه بین المللی ارس، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران.

2 استادیار گروه مامایی، مرکز تحقیقات بیماری های عفونی و گرمسیری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران.

3 دانشجوی دکترای تخصصی تغذیه، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران.

4 دانشیار گروه فارماسیوتیکس، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران.

چکیده

مقدمه: گل راعی، یکی از پر مصرف ترین داروهای گیاهی است که به طور سنتی در موارد زیادی از جمله درمان واژینوز باکتریال استفاده می شود. با وجود اینکه مطالعات آزمایشگاهی، نشان دهنده اثرات ضد باکتریایی قوی آن می باشد و مطالعه ای در زمینه تأثیر ضد میکروبی آن در انسان یافت نشد، لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر ژل واژینال گل راعی بر درمان واژینوز باکتریال انجام شد.
روش‌کار: این مطالعه پیش آزمون و پس آزمون به صورت مداخله ای و تک گروهی از اسفند ماه سال 1390 تا آبان ماه سال 1391 بر روی 82 زن متأهل مبتلا به واژینوز باکتریال مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهرستان های جلفا و هادی شهر استان آذربایجان شرقی که به سایر عفونت های واژینال مبتلا نبودند، انجام شد. به این افراد روزانه 5 گرم ژل واژینال 3% گل راعی به مدت 5 روز داده شد. شکایات بیماران، مشاهدات بالینی و معیارهای آمسل قبل از درمان و 12-10 روز پس از شروع درمان بررسی شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 13) و آزمون مک نیمار انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد.
یافته‌ها: روز 12 -10 پس از شروع درمان، 67 نفر (82%) بهبود یافته بودند. شایعترین شکایات بیماران در زمان ورود به مطالعه شامل ترشحات بدبو (94%)، سوزش در هنگام نزدیکی (45%)، خارش (40%) و درد قسمت تحتانی شکم (35%) بود که فراوانی این شکایات در روز 12-10 به ترتیب به 4%، 8%، 5% و 11% رسید (001/0>p). 11 نفر (13%) از افراد، از سوزش مختصر واژن در زمان مصرف دارو شاکی بودند که این امر، مانع مصرف دارو نشده بود.
نتیجه‌گیری: ژل واژینال گل راعی در درمان بیماران مبتلا به واژینوز باکتریال و نیز کاهش شکایات آنها و بهبود معیارهای آمسل مؤثر است و می تواند به عنوان یک گزینه درمانی مؤثر در موارد مقاومت دارویی و نیز در افراد مایل به درمان با داروهای گیاهی استفاده شود.
 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Effect of Hypericum Perforatum Vaginal Gel in Treatment of Bacterial Vaginosis

نویسندگان [English]

  • Zahra Mohammadzadeh 1
  • Sakineh Mohammadalizadeh Charandabi 2
  • Azizeh Farshbaf Khalili 3
  • Yousef Javadzadeh 4
1 M.Sc. Student of Midwifery, Student Research Center, Tabriz International University of Medical Sciences (Aras), Tabriz, Iran.
2 Assistant Professor, Department of Midwifery, Infectious Diseases and Tropical Medicine Research Center, Faculty of Nursing and Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran.
3 Ph.D. Student of Nutrition, Faculty of Nursing and Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran.
4 Associate Professor, Department of Pharmaceutics, Faculty of Pharmacy, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran.
چکیده [English]

Introduction: Hypericum perforatum is one of the most commonly used herbal drugs which is traditionally used in many cases including treatment of bacterial vaginosis. Although in-vitro studies indicate a strong antibacterial activity of Hypericum perforatum, no study was found regarding its effects on bacterial infections in human. Therefore, this study was done to determine the effect of hypericum perforatum vaginal gel in treatment of bacterial vaginosis.
Methods: This pre- and post-test single group interventional study was conducted on 82 married women with bacterial vaginosis who were not suffered from other vaginal infections and referred to Jolfa and Hadishahr cities of Azarbayjan Sharghi, Iran, during March 2012 to November 2012. They got 5 gr of hypericum perforatum vaginal gel 3% daily for 5 days. Participants were evaluated before and 10-12 days after starting the treatment and patient complaints, clinical signs and Amsel criteria were assessed. Data were analyzed using SPSS software version 13 and McNemar test. P value less than 0.05 was considered significant.
Results: 67 participants (82%) were cured 10-12 days after treatment. The most common complaints of participants at baseline were malodorous discharge (94%), vaginal burning during couitus (45%), vaginal itching (40%) and lower abdominal pain (35%). 10-12 days after treatment, frequency of the complaints were reduced to 4%, 8%, 5% and 11%, respectively (p<0.001). 11 women (13%) had reported experience of mild vaginal burning that had not resulted in cessation of drug use.
Conclusion: Hypericum perforatum vaginal gel has high efficacy in treatment of bacterial vaginosis, reduction in patients complaints and improvement of the Amsel criteria and can use as an alternative treatment in drug resistance and herbal treatment.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Hypericum
  • Vaginal jelly
  • Vaginosis/Bacterial
  • Therapy