بررسی رابطه میزان استریول غیرکونژوگه سرمی مادر با دیابت بارداری

نوع مقاله: اصیل پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد مامایی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

2 استادیار گروه مامایی و بهداشت باروری، مرکز تحقیقات مامایی و بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

3 دانشیار بیوشیمی، مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی، پژوهشکده علوم غدد درون‌ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

4 استادیار گروه آمار زیستی، مرکز تحقیقات ارولوژی نفرولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

5 دانشیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

چکیده

مقدمه: دیابت بارداری، شایع‌ترین عارضه طبی دوران بارداری است. تشخیص زودهنگام و انجام اقدامات پیشگیرانه و درمانی لازم، باعث کاهش عوارض کوتاه‌مدت و بلندمدت مادری، جنینی و نوزادی می‌شود. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط استریول غیرکونژوگه با دیابت بارداری انجام شد.
روش‌کار: این مطالعه مورد - شاهدی در سال‌های 97-1396 بر روی 60 زن باردار مبتلا به دیابت بارداری (مورد) و 120 زن با بارداری سالم (گروه شاهد) مراجعه‌کننده به بیمارستان‌های مهدیه و طالقانی شهر تهران انجام شد. در نمونه‌ها، تریپل تست در هفته 17-14 بارداری و تست تحمل گلوکز خوراکی با 75 گرم گلوکز در هفته 28-24 بارداری انجام شده بود. روش گردآوری داده‌ها مصاحبه بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 17)‌ و آزمون‌های تی مستقل، کای دو، من ویتنی، رگرسیون لوجستیک انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد.
یافته‌ها: میانگین و انحراف معیار استریول غیرکونژوگه در گروه مورد 61/0±17/1 و در گروه شاهد 47/0±02/1 MOM بود. میزان استریول غیرکونژوگه در گروه مورد به‌طور معنی‌داری بیشتر از گروه شاهد بود (011/0=p).
نتیجه‌گیری: افزایش میزان استریول غیرکونژوگه در اوایل بارداری می‌تواند به‌عنوان یک تست تشخیصی جدید دیابت بارداری مطرح و مورد بررسی قرار گیرد. بنابراین با شناسایی زودهنگام زنان در معرض خطر، می‌توان اقدامات لازم برای کاهش عوارض آن را انجام داد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Relationship between levels of maternal serum un-conjugated estriol and gestational diabetes mellitus

نویسندگان [English]

  • Azam Amirian 1
  • Nourossadat Kariman 2
  • Mehdi Hedayati 3
  • Nasrin Borumandnia 4
  • Zahra Naeje 5
1 M.Sc. Student of Midwifery, Student Research Committee, School of Nursing and Midwifery, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran.
2 Assistant Professor, Department of Midwifery and Reproductive Health, Midwifery and Reproductive Health Research Center, School of Nursing and Midwifery, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran.
3 Associate Professor, Department of Biochemistry, Cellular & Molecular Research Center, Research Institute for Endocrine Sciences and Metabolism, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran.
4 Assistant Professor, Department of Biostatics, Urology Nephrology Research center, Faculty of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran.
5 Associate Professor, Department of Obstetrics and Gynecology, Faculty of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran.
چکیده [English]

Introduction: Gestational diabetes is the most common medical condition during pregnancy. Early diagnosis and preventive and therapeutic measures reduce the short-term and long-term complications of mother, fetus and infant. This study was performed with aim to determine the relationship between un-conjugated estriol and gestational diabetes.
Methods: This case-control study was conducted on 60 pregnant women with gestational diabetes mellitus (case group) and 120 healthy pregnant women (control group) referred to Mahdieh and Taleghani hospitals of Tehran in 2017-2018. Triple test was performed for the samples in 14-17 weeks of gestation and oral glucose tolerance test with 75 g glucose was performed in 24-28 weeks of gestation. Data were collected by interview. Data were analyzed using SPSS software (version 17) and independent t-test, Chi-square, Mann-Whitney, and logistic regression. P < 0.05 was considered significant.
Results: Mean and standard deviation of un-conjugated estriol in case group was 1.17 ± 0.61 and in control group was 1.02 ± 0.47 MOM. The level of un-conjugated estriol was significantly higher in the case group than the control group (p = 0.011).
Conclusion: Increased level of un-conjugated estriol in early pregnancy can be suggested and evaluated as a new diagnostic test for gestational diabetes. Therefore, performing the necessary measures can reduce its complications by early identification of at-risk women.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Gestational Diabetes Mellitus
  • Second trimester of pregnancy
  • un-conjugated estriol
  1. Cunningham F, Leveno K, Bloom S, Spong CY, Dashe J. Williams obstetrics. 24th ed. New York: McGraw-Hill; 2014.
  2. World Health Organization. Pocket book of hospital care for children: guidelines for the management of common childhood illnesses. Geneva: World Health Organization; 2013.
  3. Zhu Y, Zhang C. Prevalence of gestational diabetes and risk of progression to type 2 diabetes: a global perspective. Curr Diab Rep 2016; 16(1):7.
  4. Almasi SZ, Salehiniya H. The prevalence of gestational diabetes mellitus in Iran (1996-2013): a systematic review. J Isfahan Med Sch 2014; 32(299):1396-412. (Persian).
  5. Di Cianni G, Lacaria E, Lencioni C, Resi V. Preventing type 2 diabetes and cardiovascular disease in women with gestational diabetes-the evidence and potential strategies. Diabetes Res Clin Pract 2018; 145:184-92.
  6. Srichumchit S, Luewan S, Tongsong T. Outcomes of pregnancy with gestational diabetes mellitus. Int J Gynaecol Obstet 2015; 131(3):251-4.
  7. Sudasinghe BH, Wijeyaratne CN, Ginige PS. Long and short-term outcomes of Gestational Diabetes Mellitus (GDM) among South Asian women–a community-based study. Diabetes Res Clin Pract 2018; 145:93-101.
  8. Dabelea D, Crume T. Maternal environment and the transgenerational cycle of obesity and diabetes. Diabetes 2011; 60(7):1849-55.
  9. Hartling L, Dryden DM, Guthrie A, Muise M, Vandermeer B, Donovan L. Benefits and harms of treating gestational diabetes mellitus: a systematic review and meta-analysis for the US preventive services task force and the national institutes of health office of medical applications of research. Ann Intern Med 2013; 159(2):123-9.
  10. Chen H, Zou S, Yang J, Deng S, Cai J, Wang Z. Maternal and neonatal outcomes of pregnancy at 39 weeks and beyond with mild gestational diabetes mellitus. Ginekol Pol 2017; 88(7):366-71.
  11. Vejrazkova D, Vcelak J, Vankova M, Lukasova P, Bradnova O, Halkova T, et al. Steroids and insulin resistance in pregnancy. J Steroid Biochem Mol Biol 2014; 139:122-9.
  12. Catalano P, Hoegh M, Minium J, Huston-Presley L, Bernard S, Kalhan S, et al. Adiponectin in human pregnancy: implications for regulation of glucose and lipid metabolism. Diabetologia 2006; 49(7):1677-85.
  13. Farrar D, Duley L, Dowswell T, Lawlor DA. Different strategies for diagnosing gestational diabetes to improve maternal and infant health. Cochrane Database Syst Rev 2017; 8:CD007122.  
  14. Benhalima K, Devlieger R, Van Assche A. Screening and management of gestational diabetes. Best Pract Res Clin Obstet Gynaecol 2015; 29(3):339-49.
  15. World Heath Organization. Diagnostic criteria and classification of hyperglycaemia first detected in pregnancy. Geneva: World Heath Organization; 2013.
  16. Beneventi F, Simonetta M, Lovati E, Albonico G, Tinelli C, Locatelli E, et al. First trimester pregnancy‐associated plasma protein‐A in pregnancies complicated by subsequent gestational diabetes. Prenat Diagn 2011; 31(6):523-8.
  17. Ramezani S, Ahmadi M, Saqhafi H, Alipoor M. Association of pregnancy-associated plasma protein A (PAPP-A) and gestational diabetes. Iran J Obstet Gynecol Infertil 2017; 20(1):61-9. (Persian).
  18. Hur J, Cho EH, Baek KH, Lee KJ. Prediction of gestational diabetes mellitus by unconjugated estriol levels in maternal serum. Int J Med Sci 2017; 14(2):123-7.
  19. Settiyanan T, Wanapirak C, Sirichotiyakul S, Tongprasert F, Srisupundit K, Luewan S, et al. Association between isolated abnormal levels of maternal serum unconjugated estriol in the second trimester and adverse pregnancy outcomes. J Matern Fetal Neonatal Med 2016; 29(13):2093-7.
  20. Sayın NC, Canda MT, Ahmet N, Arda S, Süt N, Varol FG. The association of triple-marker test results with adverse pregnancy outcomes in low-risk pregnancies with healthy newborns. Arch Gynecol Obstet 2008; 277(1):47-53.
  21. Melmed S. Williams textbook of endocrinology. 13th ed. Philadelphia: Elsevier Health Sciences; 2016.
  22. Kooptiwut S, Wanchai K, Semprasert N, Srisawat C, Yenchitsomanus PT. Estrogen attenuates AGTR1 expression to reduce pancreatic β-cell death from high glucose. Sci Rep 2017; 7(1):16639.
  23. Gupte AA, Pownall HJ, Hamilton DJ. Estrogen: an emerging regulator of insulin action and mitochondrial function. J Diabetes Res 2015; 2015:916585.
  24. Meyer MR, Clegg DJ, Prossnitz ER, Barton M. Obesity, insulin resistance and diabetes: sex differences and role of oestrogen receptors. Acta Physiol 2011; 203(1):259-69.
  25. Lappano R, Rosano C, De Marco P, De Francesco EM, Pezzi V, Maggiolini M. Estriol acts as a GPR30 antagonist in estrogen receptor-negative breast cancer cells. Mol Cell Endocrinol 2010; 320(1-2):162-70.
  26. Collison M, Campbell IW, Salt IP, Dominiczak AF, Connell JM, Lyall H, et al. Sex hormones induce insulin resistance in 3T3-L1 adipocytes by reducing cellular content of IRS proteins. Diabetologia 2000; 43(11):1374-80.
  27. Petraglia F, D'Antona D, Snyder PJ. Maternal adaptations to pregnancy: endocrine and metabolic changes. UpToDate. Avialable at: URL: https://www.uptodate.com/contents/maternal-adaptations-to pregnancy-endocrine-and-metabolic-changes; 2017.
  28. Nadal A, Alonso‐Magdalena P, Soriano S, Ropero AB, Quesada I. The role of oestrogens in the adaptation of islets to insulin resistance. J Physiol 2009; 587(Pt 21):5031-7.
  29. Smith R, Smith JI, Shen X, Engel PJ, Bowman ME, McGrath SA, et al. Patterns of plasmacorticotropin-releasing hormone, progesterone, estradiol, and estriol change and the onset of human labor. J Clin Endocrinol Metabol 2009; 94(6):2066-74.